DE FEITEN 16

2013

TRAUMATISCHE GEZICHTSWOND IN EEN NIJL-MONITOR

Dr. François Le Grange BSc, BVSc

Hun neusgaten zijn hoog op de snuit geplaatst. Dit geeft aan dat deze dieren zeer aquatisch zijn, maar zijn ook uitstekende klimmers en snelle hardlopers op het land.

Deze volwassen monitor, ongeveer 4 jaar oud, met een gewicht van 2,6 kg, werd langs de weg opgepikt, er was geen verdere geschiedenis beschikbaar. Er waren meerdere hoofdwonden zichtbaar, waarvan de meest uitgebreide een wond was die de frontale sinussen van de rechterhand penetreerde en blootlegde, die zich caudo-ventraal in de mond uitstrekt en één die zich uitstrekt van de rechter uitwendige gehoorgang naar de mediale zijde van de commisuur van de kaak.

De wonden leken op een aanvalstrauma en zouden mogelijk veroorzaakt zijn door beten van een hond of wilde dieren. De wonden waren al oud, met ongeveer 1 mm granulatieweefsel in de wond.

De principes van wondbehandeling zijn dezelfde als bij kleine dieren, maar bij wilde dieren die soms moeilijk te hanteren of te observeren zijn, kan het een grotere uitdaging zijn. Er werd besloten om de wondgenezing via tweede intentie te behandelen, omdat dit al een oude en besmette wond was. Het nadeel van dit type genezing is het verhoogde risico op vliegaanvallen en myiasis.

De wond werd gereinigd met F10SC Veterinary Disinfectant, Verdund 1:500. De uitstrijkjes werden gedrenkt in de F10 kiemdodende barrièrezalf en in de wond in de sinussen en in de commisuur van de kaak verpakt.

Het risico op een vliegaanval en myiasis werd ondervangen door het reptiel binnenshuis in een grote kooi te houden, uit de buurt van elk risico dat vliegen door de wond worden aangetrokken. De wattenstaafjes werden de eerste paar dagen dagelijks vervangen. Daarna werden ze elke derde dag vervangen. Er werden geen systemische antibiotica gegeven.

Na drie weken behandeling, we wilden het reptiel buiten in de zon krijgen. We gebruikten F10 kiemdodende barrièrezalf met insecticide in de wonden. Dit was om een ​​vliegaanval te voorkomen. Het dier heeft ongeveer 2 jaar in onze kliniek gezeten 5 weken.

Tijdens de eerste ziekenhuisopnameperiode, hij kreeg sondevoeding met een hoogcalorisch ingeblikt voedsel dat gemakkelijk kon [kont door een lange vogelnaald. Hij dronk voldoende water. Ga door de latere stadia van de ziekenhuisopname, hij werd heel aangeboden, rauwe kippeneieren en rundergehakt, die hij in het begin niet at, maar begon het daarna gemakkelijk te verdragen.

Hij werd naar het Freeme-rehabilitatiecentrum in Fourways gestuurd, nabij Johannesburg. Daar bleef hij nog een paar weken waarna hij met succes weer in het wild werd vrijgelaten. Een paar weken later werd hij ook weer gezien, doet het bijzonder goed.

F10 Kiemdodende barrièrezalf met insecticide maakte het mogelijk om het dier in een buitenomgeving te houden waar hij veel gelukkiger was en veel beter zelf kon eten.

DOWNLOADEN